پيشهء خود كرديد ، پس از آن هر سخن شنوند ، بر سر آن سلام و تحيّت شنوند ، و از اين عزيزتر كه پيوسته سلام حق به ايشان مىرسد و دل و جان آنان به آن مىنازد . گويند : دار سلام فردا از آن كس است كه در دنيا زبان او از غيبت سالم مانده ، و دل او از غفلت بازمانده و اعضاى او از لغزش دور مانده ، و عقيدهء او از بدعت بر كنار مانده ، و معاملهء او از حرام و شبهت بر كنار بوده و كارهاى او از ريا و ظاهرسازى تهى باشد ، و در آن حال است كه خلعت و هو وليّهم در شأن ايشان است و هركس خداوند دوست و ولىّ او باشد هرجا باشد و هر سرا كه جاى گزيند ، پاك و خوش و شادىبخش و دل آرام باشد . [ آيات 140 - 128 ] ( تفسير لفظى ) 128 - وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَ قالَ أَوْلِياؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ وَ بَلَغْنا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنا قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدِينَ فِيها إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ . آن روز كه همه را باهم برانگيزانيم و گوئيم : اى گروه پريان ، پس از آدميان فراوان به دست آورديد و دوستان آنان از آدميان گويند : ما با يكدگر روزگار داشتيم و در برخوردارى به يك دگر دنيا را باز گذاشتيم و به درنگى كه ما را نامزد كرده بودى رسيديم ( و آنچه كه براى ما خواسته بودى براى آن آمديم اكنون حال ما چيست ؟ ) خداوند گفت : آتش جايگاه شما است و در آن جاويدان خواهيد بود ، مگر آن مقدار كه خداوند خواهد كه در آتش نباشيد ! چه كه خداوند دانائى است راست‌دان . 129 - وَ كَذلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضاً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ . و همچنان بدان كه ستمكاران را دست به دست هم دهيم و فرا يكديگر مىرسانيم و به يك دگر مىافكنيم به سبب آنچه كرده و مىكنند . 130 - يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ . اى گروه پريان و مردمان ، آيا پيش از اين فرستادگانى از شما بسوى شما نيامد كه سخنان مرا بر شما مىخواندند و شما را از ديدن چنين روزى بيم مىدادند و مىآگاهانيدند ؟ گفتند : بلى ، ما گواهى مىدهيم بر خود . آرى زندگانى دنيا آنها را فريب داد و فريفته كرد تا آنجا كه بر زيان خود گواهى دادند چون آنها در اين جهان كافر بودند . 131 - ذلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها غافِلُونَ . اين فرستادن پيمبران و بيم دادن مردمان از بهر اين است تا بدانند كه خداى تو ( اى محمّد ) بر آن نيست و نخواست مردمان شهرها را به بيداد هلاك كند درحالىكه اهل آن شهرها از كار خداى و از رستاخيز غافل و ناآگاه باشند . 132 - وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ . هركس را پايه‌اى و اندازه‌ايست از آنچه از بدى و نيكى مىكنند و خداى تو از آنچه مىكنند غافل نيست . 133 - وَ رَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ ما يَشاءُ كَما أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ . خداى تو بىنياز و صاحب رحم و مهربانى است ، اگر خواهد شما را از دنيا مىبرد و گروهى ديگر پس از شما مىآورد چنان كه شما را از نژاد گروهان ديگر آورد . 134 - إِنَّ ما تُوعَدُونَ لَآتٍ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ . آنچه را بشما وعده مىدهند و بيم مىنمايند آمدنى است و شما آن نه‌ايد كه پيشى گيريد و پيش شويد !